Posty

Papieże XX wieku a Polska. cz.I, od Benedykta XV do Piusa Xi

  Benedykt XV (dawniej Giacomo della Chiesa), został wybrany na następcę św. Piotra 3 września 1914 roku, w 3 miesiącu I Wojny Światowej. Stąd pierwszy gest papieża wobec Polaków stanowiła inicjatywa zbiórki pieniężnej na rzecz poszkodowanych przez działania wojenne. Akcja humanitarna została zapowiedziana w kwietniu 1915 roku, w liście kardynała Pietro Gaspariego do biskupa krakowskiego Adama Sapiehy. Zgodnie z odezwą ofiary zebrane w kościołach 21 listopada 1915 roku miały zostać ofiarowane Polakom. Zbiórka przyniosła sumę 3 900 000 franków szwajcarskich [1] . Benedykt XV opowiadał się za powrotem Polski na mapę świata. Już w maju 1918 roku do Warszawy przybył mianowany przez papieża wizytator apostolski Achille Ratti. 5 lutego roku następnego decyzją papieża ustanowiono Ordynariat Polowy Wojska Polskiego. Na jego czele stanął biskup Stanisław Gall [2] . W grudniu 1919 Benedykt XV mianował kardynałami metropolitę warszawskiego Aleksandra Kakowskiego oraz arcybiskupa g...

Księżniczka Sissi. Recenzja

      22 grudnia tego roku minie 70 lat od premiery austriacko-niemieckiego filmu kostiumowego Sissi w reżyserii Ernsta Marischki, z Romy Schneider w roli głównej. Był to symboliczny początek fenomenu cesarzowej Elżbiety Bawarskiej i jej związku z Franciszkiem Józefem I. Wizerunki monarszej pary widnieją dziś na wielu pamiątkach z Wiednia. Samej Sissi, jak zwracała się do Elżbiety najbliższa rodzina, poświęcono muzeum mieszczące się w dawnym pałacu cesarskim w Hofburgu. Na ile romantyczna relacja odegrana przez przed kamerą przez Romy Schneider i Karla Heinza  Böhma odpowiada rzeczywistości? To temat na osobne rozważania. Tutaj chciałbym pochylić się nad polskim przejawem fenomenu Sissi, mianowicie opublikowanej w 1998 roku przez wydawnictwo Debit książeczce dla dzieci Księżniczka Sissi autorstwa Zofii Siewak-Sojki z ilustracjami Pierre'a Couronne'a.      Książka stanowi właściwie streszczenie fabuły filmu, o którym wspomniano na początku. C...

Hedvigis. Lilia w koronie. Recenzja.

    W roku 2022 recenzowałem tu pierwszy tom trylogii Hedvigis , poświęconej Jadwidze Andegaweńskiej, pióra Krzysztofa Konopki. Czas pochylić się nad kolejną częścią powieściowego cyklu.     Fabuła książki Hedwigis. Lilia w koronie obejmuje lata 1385-1389. Akcja dzieje się głównie na 3 dworach: polskim, węgierskim i neapolitańskim. Czytelnik może więc obserwować początki wspólnej państwowości polsko-litewskiej, co stanowi konsekwencję małżeństwa króla Jadwigi z wielkim księciem Litwy Jagiełłą, który na chrzcie przyjął imię Władysław. Gdy w Krakowie rodzi się przyszła potęga Europy środkowo-wschodniej, na Węgrzech dochodzi do zamachu stanu. Maria Andegaweńska traci Koronę św. Stefana na rzecz panującego w Neapolu krewniaka, Karola III z Durazzo.     Autorowi udało się wykreować wielu interesujących bohaterów. Jadwiga została ukazana jako głęboko religijna władczyni dbająca o poddanych i starająca się nauczyć pochodzącego z innej kultury męża...

Prawdziwa historia Kopciuszka

      Historia sieroty, wykorzystywanej przez macochę i jej córki cieszy kolejne pokolenia najmłodszych od czasu publikacji przez Charles'a Perraulta w 1697. A co jeśli okaże się, że przy tworzeniu tej opowieści bajkopisarz inspirował się dziejami współczesnej sobie i wciąż żyjącej osoby?    Franciszka d’Aubigné urodziła się jesienią 1635 roku. Dziewczynka przyszła na świat w więziennej celi. Jak to możliwe? otóż za kratami znalazł się ojciec Franciszki Konstanty. Mężczyźnie dobrowolnie towarzyszyła ciężarna małżonka. Dziecko oddano na wychowanie ciotce, markizie de Villette. Franciszka spędziła w jej domu 7 lat poznając zasady religii protestanckiej(Kalwińskiej) i ucząc się prowadzenia domu. W 1644 roku Konstanty d’Aubigné odzyskał wolność i przejął opiekę nad córką. Rodzina przeniosła się na Małe Antyle, gdzie ojciec zajął się handlem tytoniem i bawełną. Wkrótce rodzina  d’Aubigné przeniosła się na wyspę Marie-Galante na Karaibach, gdzie Konstan...

Dzieci Jagiellonów. Recenzja

      Zapewne Pamiętacie jak pod koniec 2021 roku recenzowałem tu powieść Matka Jagiellonów autorstwa Doroty Pająk-Pudy. Dziś powracam z rozważaniami na temat kontynuacji tej historii pt. Dzieci Jagiellonów Zygmunta Starego i Barbary Zapolyi podług Elżbiety Jagiellonki w 1517 roku spisane . Powieść została opublikowana w 2022 roku nakładem wydawnictwa MG.     Narratorką tej fabularyzowanej opowieści jest Elżbieta Jagiellonka(1485-1517), królewna Polska i księżniczka litewska, od 1515 roku księżna legnicka jako żona Fryderyka III ze śląskiej linii dynastii Piastów. Elżbieta była najmłodszym z trzynaściorga dzieci Kazimierza Jagiellończyka i Elżbiety Rakuszanki oraz siostrą 3 kolejnych polskich monarchów: Jana Olbrachta, Aleksandra Jagiellończyka oraz Zygmunta I Starego.     Autorka w typowy dla siebie sposób, stosując narrację pierwszoosobową, wchodzi w rolę  głównej bohaterki ukazując losy królewny na tle burzliwych wydarzeń towarz...